Skakistiko

Subscribe to Skakistiko feed Skakistiko
Updated: 10 hours 24 min ago

Πόσο «αντρικό» είναι το σκάκι;

Fri, 05/24/2019 - 12:29

Γράφει ο Κοσμάς Κέφαλος

Το ερώτημα «γιατί οι άντρες υπερέχουν στο σκάκι;» είναι παμπάλαιο. Εκείνο που διαφοροποιείται είναι οι απαντήσεις. Καινούργιες έρευνες, καθώς και το γεγονός ότι κάτι αλλάζει, ότι -τουλάχιστον στη βάση της σκακιστικής πυραμίδας- οι διαφορές εξαλείφονται, εμπλουτίζουν το θέμα με ενδιαφέροντα στοιχεία.
Με αφορμή ανάρτηση σε δημοφιλή σκακιστική ιστοσελίδα με τίτλο «(Γιατί) οι άνδρες είναι καλύτεροι παίκτες σκακιού από τις γυναίκες;» (https://en.chessbase.com/post/why-are-men-better-chess-players-than-women), αναζητήσαμε απόψεις δικών μας σκακιστών και σκακιστριών, αποσπάσματα των οποίων δημοσιεύτηκαν στη σκακιστική σελίδα της εφημερίδας «Αυγή» (http://www.avgi.gr/columns/261090).`

Στο φιλόξενο skakistiko δημοσιεύουμε τις πλήρεις απαντήσεις, με αντίστροφη σειρά από αυτήν της εφημερίδας:

Φυλετικός διαχωρισμός

Η Ζέτα Γράψα υποστηρίζει ότι η έκφραση «γυναικείο σκάκι», καταρρακώνει την αυτοπεποίθηση του κοριτσιού.

Ζέτα Γράψα: Απ’ όσο έχω παρατηρήσει στα τουρνουά που συμμετέχω ο φυλετικός διαχωρισμός είναι διακριτός και όχι μόνο σε θέματα επάθλων/βραβεύσεων κτλ, αλλά και στις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των παιχτών. Δυστυχώς έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος που ενισχύει έστω και υποσυνείδητα μια μειονεκτική αίσθηση των γυναικών που παίζουν σκάκι και κυρίως αναφέρομαι στις μικρότερες ηλικίες που είναι και πιο ευάλωτες. Έχω ακούσει αρκετές φορές την έκφραση «γυναικείο σκάκι», πράγμα γελοίο, καθώς δεν έχει επιστημονική βάση.
Μπορεί να πει κάποιος ότι εύκολα παραβλέπεται κάτι τέτοιο, αλλά ειδικά σε ένα παιδί μπορεί να καταστεί βλαβερό ως προς την αυτοπεποίθησή του, ένα από τα βασικότερα στοιχεία επιτυχίας στο σκάκι.
Από μικρή προσωπικά ήμουν υπέρμαχος της συμμετοχής των σκακιστριών σε «μεικτά» τουρνουά, ούτως ώστε να υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός και ως εκ τούτου άνοδος της ποιότητας του παιχνιδιού τους. Κατά την άποψή μου οι λόγοι που πολύ λίγες γυναίκες παίζουν σκάκι είναι καθαρά κοινωνικοί και μαθηματικά, συγκριτικά με τα φοβερά χαμηλά νούμερα συμμετοχής τους, πηγαίνουν εξαιρετικά.
Κλείνοντας, πιστεύω ότι είναι προτιμότερο να μην αναφερόμαστε σε φύλα, ειδικά σε μικρές ηλικίες και να βοηθήσουμε τα μικρά κορίτσια με δουλειά και πίστη στον εαυτό τους να μην βάζουν αόρατα «ταβάνια» σε αυτά που μπορούν να καταφέρουν.

Ο ακραίος Φίσερ

Ο Παναγιώτης Κονιδάρης παραθέτει ιστορικά στοιχεία, απόψεις και επιστημονικά συμπεράσματα

Παναγιώτης Κονιδάρης: «Είναι όλες αδύναμες, είναι γυναίκες! Είναι χαζές συγκρινόμενες με τους άντρες. Δε θα ’πρεπε να παίζουν σκάκι, ξέρετε. Είναι σαν αρχάριες. Χάνουν όλες τις παρτίδες τους με τους άντρες. Δεν υπάρχει έστω και μια σκακίστρια σε όλον τον κόσμο που να μην μπορώ να της χαρίσω έναν ίππο και μετά να την κοπανήσω!». Με την άποψη του Μπόμπυ Φίσερ αρχίζει ο Παναγιώτης Κονιδάρης το άρθρο του με τίτλο «Σκάκι και Γυναίκες» (http://konidaris.blogspot.com/2009/11/blog-post.html), στο οποίο μας παραπέμπει.
Στην υπεραιωνόβια ιστορία των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων έχουν στεφθεί καμιά δεκαπενταριά άντρες μα καμιά γυναίκα. Οι καλύτερες εξ αυτών έφτασαν σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο, κατάφερναν στο ζενίθ της καριέρας τους να κοπανάνε άντρες γκρανμέτρ, ακόμα και πρωτοκλασάτους, όχι όμως να προκριθούν σε τελικούς και να διεκδικήσουν τίτλους. Αυτό μοιάζει αρχικά παράδοξο αν σκεφτεί κανείς πως η ποιότητα στο σκάκι δε στηρίζεται στα μούσκουλα, μα σε εγγενείς εγκεφαλικές λειτουργίες, όπως την εκμάθηση, τη μνήμη, τη φαντασία, την αναλυτική και τη συνδυαστική σκέψη, στοιχεία ανθρώπινα αλλά όχι ανδρικά ή γυναικεία.
Μετά από τόσα χρόνια η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και πολύ. Από την εποχή που η Μέντσικ έβγαλε το γυναικείο σκάκι στο προσκήνιο, μόνο μια χούφτα γυναικών μπόρεσαν να σταθούν με αξιώσεις απέναντι στο αντίθετο φύλο: η Γκαμπριντασβίλι, η Τσιμπουρντανίτζε, φυσικά οι αδερφές Πόλγκαρ, άντε και δυο ή τρεις της νέας γενιάς. Ειδικά στην περίπτωση Πόλγκαρ, και ακόμα ειδικότερα στην Ιουδήθ, συναντάμε το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, αφού από πολύ τρυφερή ηλικία ο πατέρας τους τις έριξε στο σκάκι και άρα ακολούθησαν την ίδια πορεία (προπονήσεων, εμπειριών κτλ) με οποιονδήποτε άνδρα πρωταθλητή.
Είναι τελικά το σκάκι ένα ανδρικό άθλημα;
Στην τελευταία ερώτηση απαντά καταφατικά μια έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας το 1992 και μου έγινε γνωστή από το ενδιαφέρον ιστολόγιο του Τ. Δρεπανιώτη (www.greekchesspolitics.wordpress.com) και πολύ γέλασα.
Σε αυτήν λοιπόν εξετάζεται η επίδραση της ορμόνης τεστοστερόνης (Τ) στην «κατανομή στα επίπεδα ιεραρχίας». Για να μην μακρηγορώ, οι επιστήμονες της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Εταιρίας καταλήγουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, πως η ύπαρξη της Τ. σε υψηλά επίπεδα συμβάλει στην σκακιστική επιτυχία, αφού όσοι είχαν νικήσει σε ένα τουρνουά, την είχαν σηκωμένη (την Τ!). Άρα, λένε οι επιστήμονες, οι γυναίκες -που δεν έχουν Τ.- είναι μαζέτισσες (αυτό μάλλον θα το διορθώσει ο Σαραντάκος, εννοώ τη λέξη).

Τα λάθη που αφυπνίζουν

Η Ματίνα Μαυρονικόλα οραματίζεται εικαστικές κινήσεις στη σκακιέρα!

Ματίνα Μαυρονικόλα: Πάντα ξαφνιάζομαι όταν βλέπω κορίτσια, γυναίκες να περνάνε μπροστά, και πάντα αυθόρμητα σκέπτομαι, μα να, για κοίτα το σκάκι δεν είναι ανδρικό προνόμιο, δεν είναι μόνο για άνδρες και μήπως σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να ξεχωρίζουμε τη σκέψη σε ανδρική και γυναικεία. Πάντως εγώ παίζοντας σκέφτομαι και οραματίζομαι πολλές φορές εικαστικές κινήσεις και όταν κάνω λάθος (πάντα δηλαδή!!), εντάξει σχεδόν, τις βλέπω σαν προειδοποιήσεις για τις κινήσεις που πρέπει να κάνω εκτός σκακιέρας, σαν αφυπνίσεις επίσης.

Τα κορίτσια μαθαίνουν να αμύνονται

Ο Νίκος Σαραντάκος διαπιστώνει ότι οι Ελληνίδες σκακίστριες είναι σήμερα περισσότερες και ισχυρότερες

Νίκος Σαραντάκος: Είναι καλύτεροι στο σκάκι οι άντρες; Νομίζω ότι οι μελέτες θα έπρεπε να εξετάζουν όχι μόνο το πόσες γυναίκες παίζουν σκάκι και ποια είναι η αξιολόγησή τους, αλλά και πώς εξελίσσονται αυτά τα μεγέθη στον χρόνο. Η εντύπωσή μου είναι ότι, αν κάνουμε σύγκριση με την κατάσταση πριν από 30 χρόνια, σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολύ περισσότερες γυναίκες που παίζουν σκάκι και είναι πολύ ισχυρότερες. Επομένως, η υπόθεση της ισότητας δεν έχει καταρριφθεί αλλά απλώς θα χρειαστεί πολύ περισσότερος χρόνος για να αποδειχτεί.
Όπως λέει και το άρθρο, ελάχιστα κορίτσια γνωρίζουν το σκάκι από προσχολική ηλικία, επειδή το σκάκι θεωρείται κατεξοχήν κατάλληλο για τα αγόρια (είτε επειδή είναι «πνευματικό» παιχνίδι, είτε επειδή είναι «πολεμικό»). Επιπλέον, στην Ελλάδα τουλάχιστον, τα κορίτσια που παίζουν σε σύλλογο γαλουχούνται να παίζουν «γυναικείο σκάκι» (κλειστό, παθητικό στιλ) και όχι «αντρικό» (τολμηρό, δυναμικό στιλ) για λόγους που έχουν να κάνουν με τους διασυλλογικούς αγώνες.

Κοινωνική θέση και εκπαίδευση

Άννα – Μαρία Μπότσαρη: πολλαπλάσιο το κόστος της επιτυχίας για μια γυναίκα!

Άννα – Μαρία Μπότσαρη: Μια εύκολη απάντηση στο ερώτημα «(γιατί) οι άντρες παίζουν καλύτερο σκάκι από τις γυναίκες;» θα ήταν γιατί έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν! Αλλά είναι λίγο πιο περίπλοκο οπότε ας το αναλύσουμε… Καταρχάς θα πρέπει να δούμε σε τι η γυναίκα ήταν και είναι ισάξια μέσα σε μια κοινωνία. Κι όταν λέω ισάξια δεν αναφέρομαι σε φεμινισμούς ούτε σε δικαιώματα θεσμοθετημένα. Αναφέρομαι στην καθημερινή πραγματικότητα μιας γυναίκας μέσα σε μια κοινωνία που την θέλει εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, σύζυγο, κτλ κτλ.. Είναι λοιπόν και ο ρόλος της από την φύση, λόγω μητρότητας, αλλά και οι κοινωνικές της καταβολές που πρόσφατα απελευθέρωσαν λίγο τα σκοινιά της κοινωνικά και επαγγελματικά προβλεπόμενης ζωής της.
Ας δούμε λοιπόν πόσες γυναίκες μπορούσαν να κάνουν οποιονδήποτε αθλητισμό όταν όχι πολλά χρόνια πίσω η πρώτη γυναίκα που παρουσιάστηκε και τελικά με πολλά βάσανα έτρεξε μαραθώνιο κόντεψε να λιντσαριστεί από τους εξαγριωμένους άντρες που θεωρούσαν αντρικό προνόμιο την συμμετοχή αυτή. Όταν λοιπόν σε μια οικογένεια το κορίτσι παραδοσιακά προορίζεται και κατευθύνεται στα «κοριτσίστικα» μπαλέτα, χορούς, ρυθμικές γυμναστικές κ.α., ενώ αντίθετα ένα αγόρι στα δυναμικά αθλήματα αλλά και στα πνευματικά! -λες και τα κορίτσια υπολείπονται νοημοσύνης ενώ είναι γνωστό πως είναι σ αυτές τις ηλικίες πολύ πιο αναπτυγμένες και νοητικά και συναισθηματικά αλλά και σωματικά- δημιουργείται ένα κοινωνικό στάτους πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Όταν ο ανταγωνισμός αναδεικνύει τον καλύτερο σε οτιδήποτε (άραγε οι Κινέζοι που σαρώνουν σε οτιδήποτε νοητικό πνευματικό αλλά και στα αθλήματα τα τελευταία χρόνια είναι επειδή είναι εξυπνότερο η πιο αναπτυγμένο είδος;) πως η γυναίκα που ανταγωνίζεται σε πολύ μικρότερο βαθμό και επίπεδο μπορεί να συγκριθεί με αυτόν που βγαίνει πρώτος από τους υπερδεκαπλάσιους; Γιατί άραγε η Τζούντιθ αλλά και χιλιάδες γυναίκες σε επιστήμες και αθλήματα όταν σπάνε το κατεστημένο διακρίνονται έχοντας πληρώσει όμως πολλαπλάσια κόστη από ότι θα πλήρωνε ένας άντρας με την ίδια πορεία. Ο οποίος παρεμπιπτόντως θα είχε την αναγνώριση στο τσεπάκι του ενώ η γυναίκα θα κόποιαζε απίστευτα για να την αποκτήσει.
Θα είχα πάρα πολλά ακόμα να πω έχοντας η ίδια βιώσει εμπειρίες μέσα από την σκακιστικά μου καριέρα και έχοντας υποστεί ακόμα και τον ευνουχισμό της στον βωμό μιας ισχυρής γυναικείας ομάδας η γυναικείας συλλογικής σκακιέρας κτλ. Ελπίζοντας κάποτε να αποκτήσουμε ουσιαστική και θεσμοθετημένα ισότητα και στην κοινωνία αλλά και στην συνείδηση, όποιος θέλει μπορεί να αναμετρηθεί σε οτιδήποτε με μια γυναίκα που κάνει το ίδιο με τους ίδιους όρους, οπλιστείτε με πολύ κουράγιο παιδιά γιατί δεν θα είναι καθόλου εύκολο!!
Είμαστε και παραμένουμε εκτός από όμορφο, ισχυρό και παντοδύναμο φύλο, φέρνουμε ανθρώπους στην ζωή και τους συντηρούμε σε αυτή, θέλει πολύ εξυπνάδα αυτό μην γελιέστε, θέλει δύναμη ψυχής και αφιέρωση.

 

Categories: Ενημέρωση

Ομαδικό Κύπελλο Αττικής – Final 4

Sat, 05/18/2019 - 23:47

Σήμερα Κυριακή 19/5, ώρα 5.30 μ.μ., διεξάγεται ο τελικός του Ομαδικού Κυπέλλου Αττικής. Αντιμέτωποι ο ΑΜΕΣ Ν. Ερυθραίας και ο ΣΟ Καλλιθέας, ενώ στον μικρό τελικό θα παίξουν ο Πειραϊκός και ο ΑΣΟΠ Δίας.

Το Final -4 διοργανώνει ο Πειραϊκός ΟΣ και μπορείτε να δείτε τις παρτίδες ζωντανά στη διεύθυνση: http://www.peiraikoschess.gr/live/

Categories: Ενημέρωση

1η θέση για τον Νικόλα Θεοδώρου στο Pro Chess League!

Wed, 05/08/2019 - 12:40

Εντυπωσιακά νέα έρχονται από τον Νικόλα Θεοδώρου και την απόφασή του να συνεχίσει τις σπουδές του στο St. Louis της Αμερικής. Είναι γεγονός ότι πέρα από τις σπουδές του, το Πανεπιστήμιο του προσφέρει ένα πλούσιο αγωνιστικό πρόγραμμα αλλά και προπονητικό! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι το St. Louis για τους Αμερικάνους θεωρείται η Μέκκα του σκακιού και μία σειρά κορυφαίων σκακιστών έχουν μετακομίσει εκεί! Ο Νικόλας αγωνιζόμενος με την ομάδα του Πανεπιστημίου του St. Louis κατέκτησε την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα του Pro Chess League στο Σαν Φρανσίσκο! Το πρωτάθλημα αυτό είναι online rapid τουρνουά και κρατάει περίπου πέντε μήνες. Οι ομάδες έχουν τετραμελείς συνθέσεις και η ομάδα που αγωνιζόταν ο Νικόλας απαρτιζόταν από τον Fabiano Caruana στην πρώτη σκακιέρα, τον Benjamin Bok στη 2η σκακιέρα, τον Νικόλα Θεοδώρου στη 3η και τον Julian Proleiko στην 4η σκακιέρα. Πάνω από πενήντα ομάδες συμμετείχαν στη διοργάνωση αυτή και ξεχώριζαν ονόματα όπως των Nakamura, M. Vachier-Lagrave, Wesley So.
Από τους αγώνες αυτούς είναι και ο παρακάτω εντυπωσιακός συνδυασμός που ανακάλυψε δίνοντας τέλος στην παρτίδα του με τον Donchenko.

Theodorou 2535 – Donchenko 2614, 2019

36.Πα6! Με ιδέα 37.Πxδ6 Βxδ6 38.Βxζ7 ματ! 36…Πγδ8 37.Πα7!! Βxα7 38.Βζ6+ Ρη8 39.Βxδ8+ Ρη7 40.Βζ6+ Ρη8 41.Ιxη6! ζxη6 42.Βζ8+ και ο μαύρος εγκατέλειψε στο 42…Ρθ7 43.Πθ1# ματ. 1–0

Μερικά λινκ από τους αγώνες:
new.uschess.org/news/arch-bishops-win-2019-pro-chess-league/
www.prochessleague.com/
www.twitch.tv/videos/420814656?t=8h43m

(κείμενο: Κώστας Τσαρουχάς)

 

Categories: Ενημέρωση

12ο Διεθνές Ανοιχτό Τουρνουά Τριανδρίας

Thu, 04/25/2019 - 11:23

Ξεκινάει σε λίγες ημέρες στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ στο Περίπτερο 6, το 12ο Διεθνές Ανοιχτό Τουρνουά Τριανδρίας με 2 γκρουπ δυναμικότητας, από τις  29 Απριλίου έως τις 5 Μαΐου. Μια συλλογική προσπάθεια που κάθε χρόνο βελτιώνεται, φιλοδοξεί και φέτος να φιλοξενήσει ένα εξαιρετικό και ανταγωνιστικό τουρνουά με πολλές διεθνείς συμμετοχές( 50 σκακιστές από 17 χώρες έως τώρα).

Ξεχωρίζουν οι: ο Βραζιλιάνος Fier 2570 Elo, o Μολδαβός Svetushkin 2536 Elo και o νεαρός Dimitrov από τη Βουλγαρία 2521 Elo. Ιδιαίτερα πρέπει ωστόσο να σταθούμε στη συμμετοχή του 12χρονου Bharath Subramaniyam H, από την Ινδία που με 2301 Elo είναι ο κορυφαίος 12χρονος στον πλανήτη!

Στον καταπληκτικό ομολογουμένως χώρο αγώνων, οι διοργανωτές σας περιμένουν για μια σκακιστική γιορτή σε ένα ισχυρότατο ανταγωνιστικό τουρνουά.

Το επίσημο σάιτ
Σύνδεσμος chess-results 

 

Categories: Ενημέρωση

Πώς μου ξέφυγε ο πιτσιρίκος

Tue, 03/26/2019 - 12:59

Ο σχολιαστής του σάιτ Σπαραφουτσίλε, σε υλοποίηση σκέψης του σε αυτό του το σχόλιο, κατασκεύασε την υποτιθέμενη παρτίδα του με τον Κάρλσεν, που ‘παίχτηκε’ στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ομάδων στο Πάνορμο Κρήτης το 2001, και την ενέταξε σε σύντομο διήγημα.
Ο άγνωστος τότε και μόλις 11 ετών Κάρλσεν βρέθηκε πράγματι στο Πάνορμο στη συγκεκριμένη διοργάνωση, όπου αγωνίστηκε στην έκτη και τελευταία σκακιέρα της ομάδας του. Μεταξύ άλλων, έφερε ισοπαλία με τη WGM και Παγκόσμια Πρωταθλήτρια G20 1999 Μαρία Κουβάτσου. Την επόμενη χρονιά -2002-, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U12 στο Ηράκλειο, ισοβάθμησε με 9/11 στην πρώτη θέση με τον Νεπομνιάστσι -αναδείχθηκε δεύτερος με τα κριτήρια.

Πώς μού ξέφυγε ο πιτσιρίκος
του Τριαντάφυλλου Σωτηρίου

1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. d4 exd4 4. Bc4 Nf6 5. O-O Bc5

Άκου ισοτονικό ποτό σε πλαστικό μπουκάλι με θήλαστρο· λάθος άθλημα, μικρέ, σκάκι παίζουμε, δεν κάνουμε ατομικό σιρκουί στην ποδηλασία.

6. e5 d5 7. exf6 dxc4 8. fxg7 Rg8 9. Re1+ Be6

Ή μπερδεύτηκες με τη σειρά των κινήσεων, ή πας να μπερδέψεις εμένα· ποιον, τον μεγαλύτερο ειδικό στη Μαξ Λάνγκε. Καλά, τραγούδα.

10. c3

Μέχρι εδώ ξέρεις, φαίνεται: 10.Bg5 είναι η κίνηση.

10…Qf6 11. cxd4 Nxd4 12. Nbd2 Qxg7

Ρε μικρέ, εδώ τρέμουν τα ετοιμόρροπα, κι εσύ μού προτείνεις το τεράστιο μπωλ από το οποίο τσιμπολογάς; Ευγενής είσαι, πάντως. Να μη σε προσβάλω, να πάρω καναδυό, νά, από αυτά τα εξωτικά που μοιάζουν με υπερμεγέθη αμύγδαλα.

13. g3 O-O-O 14. Nxd4 Qxd4

Ζεύγος, πιόνι παραπάνω και προοπτικές επίθεσης μέσω της η-στήλης και των αδύνατων λευκών τετραγώνων στο ροκέ. Δεν σου βγήκε η νουβωτέ, πιτσιρίκο.

15. Qe2 Bb4 16. Nf3 Qd5

Υπερσυνδυάστηκες, πιτσιρίκο. Τώρα κερδίζω και διαφορά.

17. Bf4 Bxe1 18. Nxe1 Rge8

Όμορφο παλληκαράκι, αποπνέει ρώμη και υγεία· το μουρουνόλαδο και τα βουτύρατα, βλέπεις. Θα κάψει καρδιές όταν μεγαλώσει. Αλλά σοβαρή και ήρεμη συμπεριφορά στη σκακιέρα, όχι σαν κάτι νευρόσπαστα στην ηλικία του – και στην ηλικία μου, μη σου πω.

19. Qe5 Qxe5 20. Bxe5 Bg4

Μέχρι εδώ ήταν, πιτσιρίκο. Τώρα θα κινητοποιήσω την πλειονότητά μου στην πτέρυγα της Βασίλισσας, και καληνύχτα γι’ αύριο.

21. Bc3 b5 22. Nc2 c5 23. Ne3 Bf3

Όνομα όμως που σου δώσανε… Είναι παγκόσμια φαίνεται η μεγαλομανία των γονέων, να δίνουν ονόματα αρχαίων θεών και ηρώων στα παιδιά τους – αν και, ειδικά στο σκάκι, όσο εντυπωσιακότερο το όνομα, τόσο ασθενέστερος ο παίκτης: δύο από τους ευκολότερους αντιπάλους που είχα ποτέ, ήταν ένας μεξικανός ονόματι Κουαουχτέμοκ, και ένας ντόπιος που λεγόταν Ιδομενεύς.

24. a3 Rd3 25. Rb1 Kc7

Πρέπει να μιλήσω με τον αρχηγό τους, αυτόν τον Τίσνταλλ. Να του πω, ρε μεγάλε, εδώ δεν είναι παιδικό ποκάλ τού Άσκερ, πανευρωπαϊκό ομαδικό πρωτάθλημα είναι, εκατό γκρανμαίτρ και εξήντα πέντε διεθνείς παίζουν, χώρια τα λιμά, φίντε μαιτρ και τέτοια. Τι το έφερες το εντεκάχρονο, θα το τσακίσουν, θα του κόψουν το σκάκι. Και δεν παρασύρομαι που έχει 2084, άντε 1800 να παίζει, όλοι ξέρουμε ότι τα σκανδιναβικά Έλο είναι φουσκωμένα.

26. h3 Kc6 27. Rc1 Red8 28. Ra1 Bd1

Εκτός αν το έφερες για διακοπές. Ε βέβαια· Κρήτη και πεντάστερο, ποιος τη χάρη σας.

29. Kg2 h5 30. a4 Bxa4 31. Nxc4

Σορτσάκι, κοντομάνικο, δίχαλη σαγιονάρα και τζόκεϊ με μακρύ γείσο· μη μου πεις ότι αυτά φοράτε τέλη Σεπτέμβρη στο χωριό σας;

31…Kd5 32. Ne3+ Ke6

Όρεξη έχεις πάντως, πιτσιρίκο· το απόγευμα αρχίζει ο πρώτος γύρος, κι εσύ έχεις διάθεση για φιλικές παρτίδες εδώ στην πισίνα.

33. Be1 R8d7 34. Kf3 Bd1+

35. Kg2

Μάλλον τυχαία θα το έπαιξε· δύσκολο να πιστέψω ότι εκτίμησε τη θέση και αποφάσισε ότι, αλλάζοντας δύο φορές στο δ1, μπαίνει σε οριστικά χαμένο φινάλε, οπότε καλύτερα να κρατήσει τα κομμάτια και να δοκιμάσει να ψαρέψει στα θολά νερά.

35…f5 36. Rc1 c4

Είμαι όμως κι εγώ παικταράς: παιχνίδι και στις δύο πτέρυγες.

37. Ra1 h4

Τώρα θα του σπάσω την πιονοαλυσίδα και θα τον σαμαρώσω με δύο απομονωμένα· θα βρουν και γραμμές οι Πύργοι μου, να διεισδύσουν από τα μετόπισθεν.

38. Bc3 hxg3 39. Kxg3 Ba4 40. Kf4 Rh7 41. Re1 Kd7

Τι βλέπω, το κατέβασες όλο το μπωλ με τους ξηρούς καρπούς; Μωρέ μπράβο· ελπίζω μόνο να τα πάρεις σε μπόι, ειδάλλως μέχρι να βγάλεις την εφηβεία θα έχεις γίνει πιο τετράπαχος και από εκείνον τον αγριοτάταρο που παίζει τρίτη σκακιέρα στους πετερσβούργιους.

42. Rh1 Rh5 43. f3 Ke6

Τρίτη σκακιέρα με 2630· κατάλαβες πού σε φέρανε να παίξεις, πιτσιρίκο;

44. Re1 Rxh3 45. Nxf5+ Kd5

Κοίτα, εμένα το μάτι μου κόβει, δεν πέφτω έξω ποτέ. Λοιπόν, τώρα που είσαι μικρός ακόμα, φιλικά σ’ το λέω, παράτα το, δεν πρόκειται να προοδεύσεις. Γύρισέ το σε κανένα σωματικό σπορ, τίποτα κρος κάντρυ σκι, τίποτα καγιάκ· με τέτοιο μυοσκελετικό, θα διαπρέψεις.

46. Re5+ Kc6 47. Nd4+ Kd7 48. Ke4 a6 49. Bb4 Rh7 50. Rf5

Πώς βγήκα έτσι; Η ματζοριτέ μου δείχνει ακινητοποιημένη. Ή εγώ έπαιξα αφηρημένα, ή ο πιτσιρίκος βρήκε τα φορσέ.

Bd1 51. Rf6 a5 52. Bxa5 Rh2 53. Bb4 Rxb2

Εντάξει, τα κατάφερα: αλλάζοντας το α πιόνι μου με το β δικό του, σήκωσα το μπλοκάρισμα. Τίτλοι τέλους, πιτσιρίκο. Άντε γεια και χαιρετισμούς στο σπίτι. Καλά έπαιξες πάντως.

54. Rf7+ Kc8 55. Rf8+ Kb7 56. Rf7+ Kb6 57. Rf6+

Ουπς… Τι, πέσαμε σε περπετουέλ;

Kc7 58. Rf7+ Kd8 59. Rf8+ Kd7

Βρε μπαγάσα, πόσες κινήσεις πίσω τα έχεις δει αυτά;

60. Rf7+ Ke8 61. Rf8+ Kd7 62. Rf7+

Εντάξει, πιτσιρίκο, με έπεισες· χαλάλι σου.

1/2-1/2

Σιγά ρε μπόμπιρα, θα μου ξεστελιώσεις το χέρι με τη χειραψία. Άντε, και καλή επιτυχία στο τουρνουά.

Και πού είσαι, μπορεί και να βιάστηκα πριν όταν αποφάνθηκα ότι δεν έχεις μέλλον στο σκάκι: ίσως γίνεις καλούτσικος παικτάκος όταν μεγαλώσεις.

Φεβρουάριος 2019

[Site "Panormo"][Date "2001.09.22"] [EventDate "2001.09.22"] [Result "1/2-1/2"] [White "Pitsirikos"] [Black "Duffy"] 1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. d4 exd4 4. Bc4 Nf6 5. O-O Bc5 6. e5 d5 7. exf6 dxc4 8. fxg7 Rg8 9. Re1+ Be6 10. c3 Qf6 11. cxd4 Nxd4 12. Nbd2 Qxg7 13. g3 O-O-O 14. Nxd4 Qxd4 15. Qe2 Bb4 16. Nf3 Qd5 17. Bf4 Bxe1 18. Nxe1 Rge8 19. Qe5 Qxe5 20. Bxe5 Bg4 21. Bc3 b5 22. Nc2 c5 23. Ne3 Bf3 24. a3 Rd3 25. Rb1 Kc7 26. h3 Kc6 27. Rc1 Red8 28. Ra1 Bd1 29. Kg2 h5 30. a4 Bxa4 31. Nxc4 Kd5 32. Ne3+ Ke6 33. Be1 R8d7 34. Kf3 Bd1+ 35. Kg2 f5 36. Rc1 c4 37. Ra1 h4 38. Bc3 hxg3 39. Kxg3 Ba4 40. Kf4 Rh7 41. Re1 Kd7 42. Rh1 Rh5 43. f3 Ke6 44. Re1 Rxh3 45. Nxf5+ Kd5 46. Re5+ Kc6 47. Nd4+ Kd7 48. Ke4 a6 49. Bb4 Rh7 50. Rf5 Bd1 51. Rf6 a5 52. Bxa5 Rh2 53. Bb4 Rxb2 54. Rf7+ Kc8 55. Rf8+ Kb7 56. Rf7+ Kb6 57. Rf6+ Kc7 58. Rf7+ Kd8 59. Rf8+ Kd7 60. Rf7+ Ke8 61. Rf8+ Kd7 62. Rf7+ 1/2-1/2 You must activate JavaScript to enhance chess game visualization. jQuery(document).ready(function($) { $.chessgame.navigationButtonClass = 'rpbchessboard-jQuery-enableSmoothness'; $.chessgame.navigationFrameClass = 'wp-dialog'; $.chessgame.navigationFrameOptions = {"squareSize":28,"showCoordinates":false,"colorset":"original","pieceset":"cburnett","animationSpeed":200,"showMoveArrow":true}; var selector = '#' + "rpbchessboard-5c9b23ff9c0b5-1" + ' .rpbchessboard-chessgameAnchor'; $(selector).removeClass('rpbchessboard-chessgameAnchor').chessgame({"pgn":"[Site \"Panormo\"][Date \"2001.09.22\"]\r\n[EventDate \"2001.09.22\"]\r\n[Result \"1\/2-1\/2\"]\r\n\r\n[White \"Pitsirikos\"]\r\n[Black \"Duffy\"]\r\n\r\n1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. d4 exd4 4. Bc4 Nf6 5. O-O Bc5\r\n6. e5 d5 7. exf6 dxc4 8. fxg7 Rg8 9. Re1+ Be6 10. c3 Qf6\r\n11. cxd4 Nxd4 12. Nbd2 Qxg7 13. g3 O-O-O 14. Nxd4 Qxd4\r\n15. Qe2 Bb4 16. Nf3 Qd5 17. Bf4 Bxe1 18. Nxe1 Rge8\r\n19. Qe5 Qxe5 20. Bxe5 Bg4 21. Bc3 b5 22. Nc2 c5 23. Ne3 Bf3\r\n24. a3 Rd3 25. Rb1 Kc7 26. h3 Kc6 27. Rc1 Red8 28. Ra1 Bd1\r\n29. Kg2 h5 30. a4 Bxa4 31. Nxc4 Kd5 32. Ne3+ Ke6 33. Be1 R8d7\r\n34. Kf3 Bd1+ 35. Kg2 f5 36. Rc1 c4 37. Ra1 h4 38. Bc3 hxg3\r\n39. Kxg3 Ba4 40. Kf4 Rh7 41. Re1 Kd7 42. Rh1 Rh5 43. f3 Ke6\r\n44. Re1 Rxh3 45. Nxf5+ Kd5 46. Re5+ Kc6 47. Nd4+ Kd7\r\n48. Ke4 a6 49. Bb4 Rh7 50. Rf5 Bd1 51. Rf6 a5 52. Bxa5 Rh2\r\n53. Bb4 Rxb2 54. Rf7+ Kc8 55. Rf8+ Kb7 56. Rf7+ Kb6\r\n57. Rf6+ Kc7 58. Rf7+ Kd8 59. Rf8+ Kd7 60. Rf7+ Ke8\r\n61. Rf8+ Kd7 62. Rf7+ 1\/2-1\/2","pieceSymbols":"native","navigationBoard":"floatLeft","showFlipButton":true,"showDownloadButton":true,"navigationBoardOptions":{"squareSize":28,"showCoordinates":false,"colorset":"original","pieceset":"cburnett","animationSpeed":200,"showMoveArrow":true},"diagramOptions":{"squareSize":28,"showCoordinates":false,"colorset":"original","pieceset":"cburnett","animationSpeed":200,"showMoveArrow":true}}); });

 

Categories: Ενημέρωση

Εικόνες

Mon, 03/18/2019 - 13:23


Tα τέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα της route 66 περάσαν τα διανυκτερεύοντα νυσταγμένα βενζινάδικα στο Κάνσας, τα ασπρόμαυρα γκαράζ στις απομονωμένες κατοικίες του Νέου Μεξικού, είδαν τους κάκτους της Αριζόνας και επιτέλους έφτασαν στη Σάντα Μόνικα, στη δυτική ακτή, όπου όπως έγραφε ο ντος Πάσος, “οι λέξεις για τους ανθρώπους δεν έχουν πολλές σημασίες” – εκείνος ήταν λογοτέχνης και πολύ το ζήλευε.
Τον Ιούλιο του 2018 εκδόθηκε ένα βιβλίο στη μνήμη του φωτογράφου Μπαρτ Γκλιν που πέθανε, στα 94 του, τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Μαζί με τις οπτικές αναμνήσεις, περιλαμβάνεται στο λεύκωμα και ένα κείμενο του Κέρουακ που ήταν χαμένο.
Στο βιβλίο “Nightcrawling with Kerouac, Ginsberg and the beatniks – in pictures” ανάμεσα στις πολλές εικόνες της γενιάς εκείνης που τράβηξε και διέσωσε στη μνήμη ο Γκλιν, υπάρχει μια με σκακιστικό θέμα από το Σαν Φρανσίσκο. Ο Ερλ Μπόστιτς και ο τρομπετίστας της μπάντας του παίζουν μια παρτίδα σκακιού στο κλαμπ Black Hawk. Ο χώρος εδώ και δυο δεκαετίες είναι τεράστιο πάρκινγκ. Η Μπίλι Χολιντέι και ο Λέστερ Γιανγκ που επίσης είχαν κάνει εκεί τις τελευταίες τους εμφανίσεις στη δυτική ακτή ξέρουν πως η ζωή αλλάζει χωρίς φετίχ, οπότε αυτό, μόνο του, δεν σημαίνει τίποτα.


Vasily Kandinsky, Kariertes, 1925. Τα ασπρόμαυρα τετράγωνα είναι εκατό, αλλά περιβάλλονται από άλλα και στροβιλίζονται και πάλι από άλλα. Άδειος καμβάς, αζωγράφιστος σιωπηλός, ακίνητος. Στην πραγματικότητα γεμάτος ένταση, βαρύς από προσμονή. Λίγο φοβισμένος γιατί θα παραβιαστεί η τωρινή του ακινησία. Για τον Καντίνσκι, όλες οι μορφές τέχνης είχαν αρχίσει να προσεγγίζουν το αφηρημένο, το οποίο αποτελούσε και τον αντικειμενικό τους σκοπό.  «[…] μία ανάμειξη χρώματος και φόρμας όπου το καθένα υπάρχει ξεχωριστά αλλά και μαζί, σε μία κοινή ζωή που ονομάζεται εικόνα και προκύπτει ως εσωτερική αναγκαιότητα.».

Οι δυο φωτογραφίες από την τ.κ.

Categories: Ενημέρωση

Πρωταθλήματα Νέων Ανδρών – Νέων Γυναικών (Κ20) 2019

Sat, 03/09/2019 - 13:43


(φωτ. ο κήπος του χώρου αγώνων)

Στην πόλη των Τρικάλων, θα διοργανωθούν τα πρωταθλήματα σκακιού Νέων Ανδρών – Νέων Γυναικών(Κ20) για το 2019.

Οι αγώνες θα διεξαχθούν σε χώρους του Κέντρου Έρευνας-Μουσείου Τσιτσάνη, στο κέντρο της πόλης, από την Τρίτη 30 Απριλίου έως την Δευτέρα 06 Μαϊου και διοργανώνονται από τη Σκακιστική Κίνηση Τρικάλων, με τη στήριξη της Περιφερειακής Ενότητας και του Δήμου Τρικκαίων.

Η προκήρυξη της διοργάνωσης καθώς και χρήσιμες πληροφορίες για το χώρο των αγώνων και τα ξενοδοχεία που προσφέρουν διαμονές στις τιμές που αναφέρονται υπάρχουν στην επίσημη ιστοσελίδα  www.u20chess2019trikala.gr

Επειδή η περιοχή έχει αυξημένη τουριστική κίνηση, ιδιαίτερα το Πάσχα (λόγω Μετεώρων), θα ήταν καλό να κλείσουν οι ενδιαφερόμενοι σύντομα τη διαμονή τους σε κάποιο από τα ξενοδοχεία που
έδωσαν τις τιμές της προκήρυξης και να μην το αφήσουν για τελευταία στιγμή.

Οι αγώνες δεν θα έχουν παράβολο συμμετοχής για κανένα συμμετέχοντα ενώ οι διοργανωτές θα φροντίσουν να εξασφαλίσουν ιδανικές συνθήκες αγώνων και παράλληλες δράσεις ψυχαγωγίας για τους σκακιστές.

Πληροφορίες για την πόλη των Τρικάλων, ενδεικτικά στα παρακάτω link:

https://madeintrikala.gr/el/trikala-town-history-sights/
http://www.meteorabooking.gr/trikala/tourism/articles/article.jsp?context=15

Για πληροφορίες σχετικά με τη διοργάνωση μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να
επικοινωνούν με το τηλ.6980397777 (Τοζάρος Χρήστος).

Categories: Ενημέρωση

Μεσονύχτια συνάντηση της Πάτι Σμιθ με τον Φίσερ

Wed, 02/27/2019 - 11:02


(…τζ…)

Το 2007 συνήλθαμε στο Ρέικιαβικ, την μεγαλύτερη πόλη της Ισλανδίας. Υπήρχε τρομερός ενθουσιασμός, καθώς εκείνη τη χρονιά ορισμένα μέλη είχαν σχεδιάσει να συνεχίουν το ταξίδι τους στη Γροιλανδία, για μια παράπλευρη εξερευνητική αποστολή της λέσχης. Δημιούργησαν μια ομάδα έρευνας ελπίζοντας να εντοπίσουν το σταυρό που τοποθέτησε το 1931 στη μνήμη του Βέγκενερρ ο αδελφός του, Κουρτ. Είχε κατασκευαστεί από σιδερένιες δοκούς ύψους περίπου έξι μέτρων, για να σημαδεύει το σημείο στο οποίο αναπαυόταν, γύρω στα εκατόν είκοσι μίλια από το δυτικό άκρο του καταυλισμού Αϊσμίτε, όπου τον είδαν για τελευταία φορά οι σύντροφοί του. Τότε θεωρούνταν ακόμα αγνοούμενος. Θα ήθελα να πάω μαζί τους, καθώς ήξερα ότι ο μεγάλος σταυρός, αν βρισκόταν, θα μπορούσε να εμπνεύσει μια ξεχωριστή φωτογραφία, αλλά δεν διέθετα την κράση για ένα τέτοιο εγχείρημα. Ωστόσο παρέτεινα τη διαμονή μου στην Ισλανδία, καθώς το Νούμερο Δεκαοκτώ, ένας ιδιαίτερα εύρωστος Ισλανδός μαιτρ, με εξέπληξε ζητώντας μου να διαιτητεύσω αντί για εκείνον σε έναν πολυαναμενόμενο τοπικό αγώνα σκακιού. Αν δεχόμουν, θα μπορούσε να λάβει μέρος στην ομάδα έρευνας που θα ταξίδευε στο εσωτερικό της Γροιλανδίας. Σε αντάλλαγμα μου υποσχέθηκε τρία βράδια στο ξενοδοχείο Borg και την άδεια να φωτογραφίσω το τραπέζι που χρησιμοποιήθηκε το 1972 για τη συνάντηση του Μπόμπι Φίσερ με τον Μπόρις Σπάσκι, το οποίο προς το παρόν μοιράζανε στο υπόγειο ενός τοπικού κυβερνητικού κτιρίου. Ήμουν κάπως επιφυλακτική απέναντι στην ιδέα να εποπτεύσω τον αγώνα, καθώς η αγάπη μου για το σκάκι είχε καθαρά αισθητικό χαρακτήρα. Ωστόσο η ευκαιρία να φωτογραφήσω το ιερό δισκοπότηρο του σύγχρονου σκακιού αρκούσε για να με παρηγορήσει που θα έμενα πίσω.

Το επόμενο απόγευμα έφτασα με την Polaroid μου τη στιγμή που το τραπέζι μεταφερόταν χωρίς επισημότητες στο χώρο του τουρνουά. Ήταν πολύ λιτό σε εμφάνιση, αλλά έφερε τις υπογραφές των δυο μεγάλων σκακιστών. Όπως αποδείχθηκε, τα καθήκοντά μου δεν ήταν ιδιαίτερα απαιτητικά, επρόκειτο για ένα παιδικό τουρνουά και η παρουσία μου ήταν απλώς διακοσμητική. Νικήτρια του αγώνα αναδείχθηκε ένα δεκατριάχρονο κορίτσι με χρυσαφένια μαλλιά. Η ομάδα μας στήθηκε για μια αναμνηστική φωτογραφία και έπειτα μου δόθηκαν δεκαπέντε λεπτά για να φωτογραφίσω και εγώ το τραπέζι, δυστυχώς κάτω από φώτα φθορίου που κάθε άλλο παρά βοηθούσαν στη λήψη.

Όταν επέστρεψα δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από έναν άντρα που μου συστήθηκε ως ο σωματοφύλακας του Μπόμπι Φίσερ. Είχε εντολή να οργανώσει μια μεταμεσονύχτια συνάντηση ανάμεσα σε μένα και στον κύριο Φίσερ στην κλειστή τραπεζαρία του ξενοδοχείου Borg. Μπορούσα να συνοδεύομαι από σωματοφύλακά μου και απαγορευόταν να θίξω το θέμα του σκακιού. Συμφωνήσαμε για τη συνάντηση και διέσχισα την πλατεία για να πάω στο C. NASA, όπου επιστράτευσα τον προϊστάμενου του τεχνικού προσωπικού, έναν τύπο εμπιστοσύνης ονόματι Σκιλς, για να εμφανιστεί σαν σωματοφύλακάς μου.

Ο Μπόμπι Φίσερ έφτασε ακριβώς τα μεσάνυχτα φορώντας σκούρο τζάκετ με κουκούλα. Ο Σκιλς φορούσε και εκείνος τζάκετ με κουκούλα. Ο σωματοφύλακας του Μπόμπι ήταν ψηλότερος από όλους μας. Ο Μπόμπι διάλεξε ένα γωνιακό τραπέζι και καθίσαμε αντικριστά. Άρχισε να με δοκιμάζει εκτοξεύοντας μια σειρά από πρόστυχους και φυλετικά μειωτικούς υπαινιγμούς, που εξελίχθηκαν σε ένα παρανοϊκό συνωμοσιολογικό παραλήρημα.
– Κοίτα, χάνεις την ώρα σου, είπα. Μπορώ να γίνω το ίδιο αντιπαθητική με σένα, αλλά για διιαφορετικά θέματα.
Απόμεινε να με κοιτάζει σιωπηλός και τελικά κατέβασε την κουκούλα του.
– Ξέρεις κανένα τραγούδι του Μπάντι Χόλι; με ρώτησε.

Περάσαμε τις επόμενες ώρες τραγουδώντας στην τραπεζαρία. Μερικές φορές χώρια, συχνά μαζί, πολλές φορές καταφέρνοντας να θυμηθούμε μόνο τα μισά λόγια από τα τραγούδια. Κάποια στιγμή επιχείρησε να σιγοντάρει το ρεφρέν του “Big Girls Don’t Cry” σε φαλσέτο και ο σωματοφύλακάς του όρμησε στην αίθουσα ταραγμένος!

– Όλα εντάξει, κύριε;
– Ναι, είπε ο Μπόμπι.
– Μου φάνηκε ότι άκουσα κάτι παράξενο.
-Τραγουδούσα.
– Τραγουδούσατε;
– Ναι, τραγουδούσα.

Αυτή ήταν η συνάντησή μου με τον Μπόμπι Φίσερ, έναν από τους μεγαλύτερους σκακιστές του εικοστού αιώνα. Ενώ καθόμουν απέναντι από την άδεια καρέκλα του φαντάστηκα τα μέλη της Λέσχης Ηπειρωτικής Μετακίνησης να κοιμούνται ακόμα ή να στριφογυρίζουν στα κρεβάτια τους πλημμυρισμένοι από ένα αίσθημα προσμονής. Σε λίγες ώρες θα σηκώνονταν και θα θα ξεκινούσαν για την παγωμένη ενδοχώρα της Γροιλανδίας αναζητώντας τη μνήμη με τη μορφή ενός μεγάλου σταυρού. Καθώς οι βαριές κουρτίνες άνοιξαν και το πρωινό φως πλημμύρισε τη μικρή τραπεζαρία,σκέφτηκα ότι, χωρίς αμφιβολία, μερικές φορές επισκιάζουμε τα όνειρά μας με την πραγματικότητα.

Πάτι Σμιθ – M Train – μετάφραση Αλέξης Καλοφωλιάς – Κέδρος 2018

Categories: Ενημέρωση

Το περιθώριο λάθους

Fri, 02/15/2019 - 13:35


“Χαμένος στην ατυχία – και ο αριθμός”, πίνακας του Μάικ Ίγκαν.

(συντομευμένη διασκευή από άρθρο του Andy Soltis στο περιοδικό Chess Life 2/2011)

«Ήμουν άτυχος». Ήταν η δικαιολογία του Βλαντιμίρ Κράμνικ, μετά από μια ήττα, από τον Αλεξάντερ Μορόζεβιτς. «Είχα καλή θέση και έπαιξα μια αμφίβολη κίνηση. Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου! Η θέση μου ξαφνικά κατέρεε. Μια κίνηση μονάχα, σε ισορροπημένη θέση, μου κόστισε την παρτίδα».
Morozevich – Kramnik, Tal Memorial, 2008

Θέση μετά 21. Rd3. Τα σκακιστικά προγράμματα -και πολλοί άνθρωποι- δεν πρόκειται να συμφωνήσουν για το τι είναι «ισορροπημένη θέση». Όμως, υπάρχει ισορροπία υλικού και κανένα μαύρο κομμάτι δεν είναι ευπρόσβλητο. Ο μαύρος μπορεί να συνεχίσει σταθερά με κινήσεις όπως 21…Kb8 ή να πάρει κάποιο ρίσκο με 21…e4.
Ο Κράμνικ προτίμησε να προτείνει αλλαγή πύργων με την κίνηση 21…Be6.  Τα λευκά απάντησαν με 22. Ra3! απειλώντας 22. R:a7.
«Αμέσως κατάλαβα πως ο μαύρος δεν μπορεί να σωθεί. Καμία βαριάντα δεν δούλευε» γράφει ο Κράμνικ στο chesspro.ru. Ο βασιλιάς του Κράμνικ έγινε στόχος άμεσης επίθεσης μετά από 22…a6 23. c6! b:c6 24. c5 και ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής εγκατέλειψε μετά από: 24…Qg5 25. R:a6 Kd7 26. Bc4 B:c4 27. Q:c4 Ne7 28. Kc2 Ke8 29. Nf3 Qf6 30. Rd6! R:d6 31. c:d6.
Συνήθως τοποθετούμε σε κινήσεις όπως την 21…Re6 ένα ερωτηματικό (?). Δεν φαίνεται τόσο τραγικό λάθος, όπως για παράδειγμα να κρεμάσει κανείς πύργο. Ωστόσο, η σωστή εκτίμηση είναι πως η κίνηση αξίζει δυο ερωτηματικά 21…Be6??, επειδή ήταν αρκετή για να ηττηθεί ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες του κόσμου.
Το περιθώριο λάθους συνεχώς μειώνεται. Στα πολύ υψηλά επίπεδα, αρκούν -φαινομενικά- πολύ μικρά λάθη, για να χαθεί η παρτίδα.
*** Η παρτίδα εδώ

McDonnell – La Bourdonnais, (m/24), 1834

Θέση μετά από 11. Qe1. Τα λευκά διέπραξαν ήδη ένα λάθος που πρέπει να σημειωθεί με ερωτηματικό και έχουν σοβαρά προβλήματα μετά από 11…e3!. Όφειλαν, τώρα να δοκιμάσουν το 12. Bd3. Αντί για αυτό, τα λευκά έχασαν κομμάτι: 12. d:e3?? B:e2 13. B:e2 Ne4 και τώρα 14. Bb2 Qa5 15. Bd3 B:c3 16. B:c3 N:c3. Όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό για να εγκαταλείψει ο λευκός, καθώς τα αμοιβαία λάθη διαδέχονταν το ένα το άλλο σ’ αυτό το ιστορικό ματς.
Τα μαύρα επέτρεψαν να δημιουργήσει ο λευκός επικίνδυνη επίθεση στην πτέρυγα του βασιλιά: 17. Qh4 f5 18. Rf3 Ne4 19. Rh3 g6? 20. Rf1 Qc5? 21. Qh5 Qd6? 22. g4!.
Χρειαζόταν ένα ακόμη λάθος για να κριθεί η παρτίδα μετά από 22…Rae8 23. Bc4+ Kh7 24. g5 Na5.

Ο λευκός με 25. Bf7 έμενε ζωντανός στο παιχνίδι. Όμως μετά από 25. g:h6? g6! 26. Qe2 N:c4  27. Q:c4 Nd2 τα λευκά παραδέχτηκαν την ήττα. Ανακεφαλαιώνοντας, 4 λάθη του λευκού, 3 λάθη του μαύρου.
*** Η παρτίδα εδώ
——————————

Όσο το επίπεδο των παρτίδων ανέβαινε, όπως είναι φυσικό, μειωνόταν ο αριθμός λαθών. Ο Φάιν έγραφε ότι τα τέσσερα λάθη μειώθηκαν σε τρία στις αρχές του 20ού αιώνα και σε δυο στα μέσα του ίδιου αιώνα -για να κριθούν παρτίδες κορυφαίων σκακιστών.

Ο μαγικός αριθμός πρέπει να ήταν το δύο και το 1966, όταν ο Μαξ Όιβε έγραφε στο British Chess Magazine «αρκούν δύο λάθη για να ηττηθεί κανείς. Για αυτό οι ισχυροί GM χάνουν σπάνια. Έχουν την ικανότητα να περιορίζουν το λάθος σε ένα μονάχα, και αυτό ανήκει στο όριο ασφάλειας» εξηγούσε ο Ολλανδός πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής.

Ο Νταβίντ Μπρονστάιν, έγραφε στο κλασσικό βιβλίο Open Games, το 1970, πως πλησίαζε η εποχή που οι παρτίδες θα χάνονται χωρίς ο ηττημένος να διαπράττει λάθος! Ο αφορισμός μπορεί να περιέχει αλήθεια. Παίζοντας εναντίον καλού GM, είναι αρκετό να βγάλει κανείς παθητική θέση μετά το άνοιγμα για να χάσει εύκολα -ακόμα και λίγο χαμηλότερου επίπεδου παίκτης να είναι.

Categories: Ενημέρωση

Βαρδάρης 2019

Thu, 02/14/2019 - 15:58

Για 5η συνεχή χρονιά ο Σκακιστικός Όμιλος ΣΑΧ Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση «Αλλοστρόπος», διοργανώνουν το Διεθνές Σκακιστικό Τουρνουά «Βαρδάρης 2019».

Ο «Βαρδάρης» γίνεται παραδοσιακά μέσα στο τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, φέτος 7 με 11 Μαρτίου.

Είναι ένα από τα ελάχιστα διεθνή τουρνουά υψηλού επιπέδου στην Ελλάδα, που στηρίζεται στην αυτό-οργάνωση και δεν έχει καμία οικονομική στήριξη – εξάρτηση από Δήμους, Περιφέρειες ή λοιπούς χορηγούς.

Το Διεθνές τουρνουά του Βαρδάρη διαφημίστηκε στα δύο τελευταία τεύχη του κορυφαίου σκακιστικού περιοδικού «New In Chess», στα τεύχη 8/2018 και 1/2019.

Φέτος, εξασφαλίστηκε μεταξύ άλλων η συμμετοχή, του Ισπανού Francisco Vallejo Pons, ενός σκακιστή πολύ υψηλού επιπέδου με ELO στο 2700.

Επίσης η ομάδα του Σ.Ο. ΣΑΧ Θεσσαλονίκης θα αδελφοποιηθεί με τον σκακιστικό σύλλογο της Βουλγαρίας «ETAR» που έχει σαν έδρα το Velikο Tarnovo. Η τηλεόραση της ΕΡΤ3 και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί 9.58 και 102fm θα είναι χορηγοί επικοινωνίας του τουρνουά, με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά σποτ αντίστοιχα.

Τέλος, αξίζει να πούμε ότι υπάρχουν ακόμα πολλές εκπλήξεις για όλους τους συμμετέχοντες, τόσο από παράλληλες εκδηλώσεις, όσο κι από διάφορα αγωνιστικά θέματα.

Το τουρνουά, που βρίσκεται φέτος στη λίστα των Διεθνών Τουρνουά της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας, θα διεξαχθεί σε 4 group δυναμικότητας. Το 4ο Group θα είναι για παιδιά κάτω των 8 ετών. Το 3ο group θα είναι για σκακιστές κάτω του 1200 ELO και το 2ο group θα είναι για σκακιστές από 1200 έως 1800. Το 1ο Group τέλος θα είναι για σκακιστές με ELO μεγαλύτερο του 1800.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα www.vardaris.com

Categories: Ενημέρωση

Εικόνες

Wed, 02/13/2019 - 12:32


Πριν μερικά χρόνια στο σάιτ δημοσίευσα σε ανάρτηση μια αναφορά στον Γκένρικ Τσιπουκαϊτις, έναν μυθικό σκακιστή στη Σοβιετική Ένωση που δεν πήρε ποτέ κανέναν διεθνή τίτλο στο κλασικό σκάκι αλλά ήταν άφταστος στο πολύ γρήγορο σκάκι, το μπλιτς. Αγωνιζόταν στα ίσα με τον Ταλ, τον Πετροσιάν, τον Σπάσκι, τον Κορτσνόι, κέρδισε μερικά πανίσχυρα πρωταθλήματα Μόσχας μπλιτς. Ο Χενάντι Σοσόνκο έχει ονομάσει ένα από τα ιστορικά του βιβλία αναμνήσεων  “The Smart Chip from St. Petersburg” (Chip ήταν το παρατσούκλι του Τσιπουκαϊτις). Στη φωτογραφία από το 1955, στο πρωτάθλημα στρατού της ΕΣΣΔ ο Τσιπουκαϊτις είναι τρίτος από δεξιά στη σειρά των καθήμενων. Το chess.com δημοσιεύει αυτές τις μέρες ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα στον σκακιστή από την Αγία Πετρούπολη σε δυο συνέχειες που μπορείτε να το βρείτε εδώ


Ο πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σκακιού, ο Ρώσος Αρκάντι Ντβόρκοβιτς, παίζει με την 6 φορές πρωταθλήτρια Γαλλίας ΙΜ Σοφί Μιλιέ στην έναρξη των εκδηλώσεων που γίνονται στο Παρίσι στο πλαίσιο της καμπάνιας με το αίτημα να περιληφθεί το σκάκι ως άθλημα στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024.


Άμστερνταμ καλοκαίρι του 1970. Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής Βασίλι Σμίσλοβ αναλύει την παρτίδα που έπαιξε στον 2ο γύρο του τουρνουά της IBM με τον Άγγλο  Ρομπ Χάρτοχ. Μερικοί παρακολουθούν πίνοντας μπύρα και ο δημοσιογράφος Μπέρναρντ Κάφερτι έχει βγάλει τα τετράδιά του και κρατά σημειώσεις που θα χρησιμοποιήσει στη στήλη της εφημερίδας του ως εμβόλιμα σχόλια στις κινήσεις της παρτίδας.

Categories: Ενημέρωση

Werner Bergengruen, Das königliche Spiel | Το παιχνίδι των βασιλιάδων

Mon, 02/11/2019 - 13:52


Ο Βέρνερ Μπέργκενγκριν το 1948 σε ξενοδοχείο της Ρώμης, με τη σύζυγό του.

Είναι ολότελα άγνωστος στην Ελλάδα ο Β. Μπέργκενγκριν (1892-1964). Ίσως μονάχα το όνομά του αχνοφαίνεται σε βαθείς γνώστες της γερμανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Οι πρώτες του λογοτεχνικές δημοσιεύσεις είχαν θεολογικό και μεταφυσικό πυρήνα αλλά ο Μπέργκενγκριν ακολούθησε αντίστροφη πορεία από τη συνήθη άλλων πεζογράφων, από την πρώτη ωριμότητά του και ύστερα η γραφή του εξελίχθηκε σε κοινωνική και πολιτική. Για παράδειγμα στην νουβέλα που τον καταξίωσε ευρύτερα Der Großtyrann und das Gericht αναπτύσσει μια σπουδή στην τυραννία, την τοποθετεί την εποχή της Αναγέννησης, ωστόσο είναι σαφής η προβολή για την Γερμανία του Χίτλερ. Όλα αυτά έγιναν κάπως γνωστά και το 1937 το ως τότε έργο του αποκηρύχτηκε επίσημα ως “ανάξιο να αποτελεί μέρος του γερμανικού πολιτισμού”.  Ο Μπέργκενγκριν ήταν αστός συντηρητικός και πιστός καθολικός, αλλά είχε την ελευθερία του πνεύματος να θεωρεί τραγική εξέλιξη τους ναζί στην εξουσία και η αντίθεσή του επίσης, θα μπορούσε να έχει να κάνει και με το γεγονός πως η πολυαγαπημένη του σύζυγος Σαρλότ Χάνσελ ήταν εβραϊκής καταγωγής. Μετά τον ΒΠΠ έμεινε στην Ελβετία, τη Ρώμη και μόνο στο τέλος επέστρεψε στην πατρίδα του και εγκαταστάθηκε στο Μπάντεν Μπάντεν.

*** Εδώ ένα διήγημα με σκακιστική πλοκή που μετάφρασε από τα γερμανικά ο φίλος Τάκης Δρεπανιώτης και πρωτοδημοσιεύτηκε στο φόρουμ lexilogia

Εκείνο το βράδυ ο Αμπντάλα ελ Ζαγκάλ καθόταν μπροστά στη σκακιέρα. Βρισκόταν σε εκείνο το απόμερο κάστρο στους βράχους πάνω από τη Μάλαγα, εκεί όπου τον κρατούσε αιχμάλωτο εδώ και εφτά μήνες ο αδελφός του, ο βασιλιάς. Αντίπαλός του ήταν ένας χριστιανός σκλάβος, που του τον είχαν στείλει για παρέα συστήνοντάς τον για γερό σκακιστή. Εκτός από αυτόν, το περιβάλλον του το αποτελούσαν άντρες πιστοί στον βασιλιά, που υπηρετούσαν τον Αμπντάλα με σεβασμό αλλά δεν τον άφηναν ούτε στιγμή μονάχο. Πολλοί από αυτούς γυρόφερναν ακόμη κι εκείνη την ώρα μέσα στην αίθουσα· κάποιοι, που γνώριζαν σκάκι, παρακολουθώντας με ενδιαφέρον το παιχνίδι και άλλοι περιμένοντας να τελειώσει για να μπορέσουν να αποσυρθούν στη νυχτερινή τους ανάπαυση.

Ο Αμπντάλα είχε παίξει την κίνησή του και είχε μόλις αφήσει το κομμάτι που είχε κινήσει καθώς ήθελε να στερήσει από τον εαυτό του τη δυνατότητα να ανακαλέσει την πολυμελετημένη απόφασή του. Αμέσως σηκώθηκε όρθιος, όπως συνήθιζε να κάνει μετά από κάθε κίνηση και άρχισε να βηματίζει αργά πέρα δώθε στη μεγάλη αίθουσα, με το βλέμμα καρφωμένο στη μεγάλη σκακιέρα που σχημάτιζαν τα άσπρα και μαύρα μαρμάρινα πλακάκια του δαπέδου.

Διασχίζοντας τη μικρή απόσταση είχε περάσει κιόλας τέσσερις φορές μπροστά από τον Χουζάμ, που καθόταν στον καναπέ κοντά στο τοξωτό παράθυρο, όπου έφτανε αχνά το φως του φαναριού που κρεμόταν πάνω από το χαμηλό τραπέζι με τη σκακιέρα, στο μέσο του δωματίου. Ο Χουζάμ ήταν ένας αυλικός με λευκή γενειάδα, στον οποίο ο βασιλιάς Μουλάι είχε εμπιστευτεί τη διοίκηση του κάστρου και τη φύλαξη του Αμπντάλα.

Την πέμπτη φορά φάνηκε σαν ο Αμπντάλα να σκέφτηκε να κοντοσταθεί, σταμάτησε όμως στην έκτη.

«Πέμψε στον αδελφό μου και υπόβαλέ του την παράκλησή μου», είπε. «Ο αδελφός μου να μου επιτρέψει να μπορώ να προσκαλέσω τον έναν ή τον άλλον σκακιστή, όπως μου το επέτρεπε στο παρελθόν. Η ζωή μου ορίστηκε να είναι τόσο περιορισμένη που το παιχνίδι αυτό να είναι αρκετό να την γεμίζει. Γι’ αυτό να είναι μεγαλόθυμος τουλάχιστον στα σχετικά με το παιχνίδι αυτό. Έπαιξα πια πολλές φορές με τον Χριστιανό και αν θα μπορούσα να συγκρίνω τις επιθέσεις και τις συνήθειες άλλων παικτών με τις δικές του, θα είχε μεγάλη αξία για εμένα. Όπως γνωρίζεις έχω διάφορες ιδέες σχετικά με το σκάκι.»

Ο Χουζάμ αποκρίθηκε: «Είναι αλήθεια πως ο βασιλιάς, ο αδελφός σου, είχε επιτρέψει παλιά να δέχεσαι και άλλους σκακιστές. Τώρα όμως αποφάσισε ότι αρκεί αυτός ο σκλάβος.»

Ο Αμπντάλα άρχισε πάλι να περπατάει. Ο Χουζάμ δεν μπορούσε να δει το πρόσωπό του.

«Έπαιξα», είπε ο σκλάβος.

Ο Αμπντάλα κάθισε στη σκακιέρα να εξετάσει τη θέση.

Η απάντηση του Χουζάμ είχε επιδεινώσει τη θέση του Αμπντάλα –και δεν αναφερόμαστε τώρα στο σκάκι.

Η βούληση του βασιλιά ήταν να μη μαθαίνει ο αδελφός του όσα συνέβαιναν στον κόσμο και να μην έχει επαφές με τους προύχοντες και τους πολεμιστές που ο βασιλιάς υποπτευόταν πως κλίνουν προς την πλευρά του Αμπντάλα. Ακόμη και όταν του είχε επιτρέψει την επίσκεψη διακεκριμένων σκακιστών, είχε βάλει όρο να μην λέει κανείς τίποτε που να μην έχει σχέση με το παιχνίδι. Οι φρουροί είχαν αυστηρές εντολές να επιβλέπουν την τήρηση του όρου αυτού.

Ένας από τους σκακιστές που έρχονταν στον Αμπντάλα με την έγκριση του βασιλιά ήταν ένας άντρας που τον είχαν πάρει με το μέρος τους οι οπαδοί του Αμπντάλα. Στη ζωή, και των αρχόντων και του λαού, είναι λίγα τα πράγματα που δεν μπορούν να απεικονιστούν με πλάγιο τρόπο πάνω στη σκακιέρα. Το σκάκι που παίζουν οι Ανατολίτες έχει κάποιες διαφορές από το σκάκι των χριστιανικών λαών, ακόμη και στο πώς ονομάζουν τα κομμάτια όπως το πιο δυνατό που δεν ονομάζεται βασίλισσα αλλά βεζίρης. Ο σκακιστής έκανε κάποια σχόλια πάνω στην παρτίδα και ο Αμπντάλα σήκωνε το βλέμμα του και καταλάβαινε ότι ακολουθούσαν οι ειδήσεις. Έτσι έμαθε πως ο βασιλιάς ήταν άρρωστος και πως οι αποφάσεις στα πράγματα του κράτους βρίσκονταν, περισσότερο από ποτέ, στα χέρια του βεζίρη.

Ο σκακιστής εξυμνούσε έναν μεγάλο πρωταθλητή που ήταν γνωστός του, που κατανοούσε το σκάκι των Χριστιανών, που δεν παίζουν σε σκακιέρα με εκατόν είκοσι οχτώ τετράγωνα αλλά μόνο με εξήντα τέσσερα και έχουν άλλους κανόνες και άλλα κομμάτια· ο Αμπντάλα θα έπρεπε, το δίχως άλλο, να εξοικειωθεί και με αυτή τη μορφή του παιχνιδιού. Ο Αμπντάλα κατάλαβε το νόημα και πέτυχε από τον αδελφό του να αντικαταστήσει τον πρώτο σκακιστή με τον πρωταθλητή που ήξερε το σκάκι των Χριστιανών. Ο πρωταθλητής ήρθε και έφερε μαζί του το δικό του σκάκι.

Είχε έναν επιδέξιο τρόπο να δημιουργεί διαρκώς παρόμοιες θέσεις και να επεξηγεί τη σημασία που είχαν οι θέσεις αυτές. Πολύ σύντομα, ο Αμπντάλα έμαθε ότι ο βασιλιάς Φερδινάνδος της Αραγονίας και η σύζυγός του, η βασίλισσα Ισαβέλλα της Καστίλλης είχαν ξαναρχίσει τις εχθροπραξίες που είχαν διακόψει. Χρειάστηκαν πολλά τεχνάσματα για να απεικονιστούν όλα αυτά τα περιστατικά μπροστά στα μάτια των φρουρών, που ανάμεσά τους υπήρχαν και κάποιοι που ήξεραν σκάκι, με τρόπο που να φαίνεται ότι προέρχονται από τις φυσιολογικές μάχες των δύο αντιπάλων πάνω στη σκακιέρα. Οι επιθέσεις που ξεκινούσε ο πρωταθλητής με τη βασίλισσά του ξανά και ξανά ενάντια σε έναν πύργο χωρίς να είναι δικαιολογημένες από την εξέλιξη του παιχνιδιού βοήθησαν τον Αμπντάλα να κατανοήσει ότι είχε συμβεί ένα ανάλογο πολεμικό γεγονός. Ο Αμπντάλα φρόντισε να μην υποστηρίξει τον πύργο του γιατί ήθελε να δει αν ο αντίπαλος θα τον κατακτούσε. Ο άλλος τον πήρε και, αντίθετα σε κάθε σκακιστική συνήθεια, τον ονόμασε με το σημάδι του ορίζοντα: ανατολικό πύργο. Ο Αμπντάλα κατάλαβε ότι το φρούριο Αλχάμα είχε πέσει στα χέρια των Χριστιανών. Το φρούριο που είχε υπερασπιστεί ο ίδιος σε πολλές πολιορκίες, πριν του στερήσει ο αδελφός του την ελευθερία για να αισθάνεται εκείνος ασφαλέστερος στον θρόνο του.

Αυτό ήταν το τελευταίο μήνυμα που είχε φτάσει στον κρατούμενο. Ο Χριστιανός σκλάβος, που του τον είχε ορίσει ο ίδιος ο βασιλιάς Μουλάι για παρέα του, δεν ήταν εκεί για να φέρεται σαν άνθρωπος αλλά μόνο σαν φορέας σκακιστικής επιδεξιότητας· η παρουσία του ολοκλήρωσε τον αποκλεισμό του Αμπντάλα.

Με ανυπόκριτα παράλογη ελπίδα, ο Αμπντάλα δοκίμαζε φράσεις παρόμοιες με αυτές που δοκίμαζε στις αινιγματικές συνομιλίες του με τον μαντατοφόρο σκακιστή.

«Σκάκο στον βεζίρη!» είπε τώρα. «Ή έχεις συνηθίσεις να το λες προς τη βασίλισσα;»

«Γνωρίζω και τις δικές σας ονομασίες όσο καλά ξέρω και τις χριστιανικές», αποκρίθηκε ο σκλάβος ήρεμα, χωρίς να απομακρύνει τα ψυχρά, συλλογισμένα μάτια του από τη σκακιέρα. «Τη λέμε επίσης και Παρθένα, όπως τη Μητέρα του Θεού.»

«Σκάκο στην παρθένα!» φώναξε ο Αμπντάλα σαν να ένιωσε ξαφνικά το άγγιγμα ενός πάθους. Αμέσως χαμογέλασε πικρά, που άρκεσε μια λέξη μόνο για να τον κάνει να λησμονήσει τα τείχη του κάστρου. Ήταν περιορισμένος στο παιχνίδι πάνω σε μια σκακιέρα, αποκλεισμένος από τον αγώνα της φυλής και της πίστης του απέναντι στην παρθένα, τον γιο της παρθένας και όσους λατρεύουν την παρθένα.

Σηκώθηκε και άρχισε ξανά να πηγαίνει και να έρχεται μέσα στην αίθουσα, περνώντας πέρα μπροστά από τους φρουρούς, δώθε μπροστά από τους φρουρούς, πάνω τα πλακάκια, κάτω τα πλακάκια. Όποτε έκλεινε τα μάτια, έβλεπε τη σκακιέρα από τα πλακάκια, χωριστά τα άσπρα από τα μαύρα, χωρίς εξαίρεση, όπως είναι χωριστά η αιχμαλωσία από την ελευθερία.

Η πόρτα άνοιξε διάπλατα· στο άνοιγμά της στεκόταν ένας από τους πιστούς δορυφόρους του βασιλιά. Ο Αμπντάλα έκανε τρία βιαστικά βήματα προς τον εισβολέα· μετά στάθηκε και, σέρνοντας προς τα πίσω αργά το αριστερό του πόδι, ανακάλεσε το τελευταίο μισό του βήμα. Όσοι φρουροί κάθονταν τινάχτηκαν όρθιοι με σεβασμό. Ο Χουζάμ ξύπνησε και απόδιωξε με κόπο τη νύστα από πάνω του. Μόνο ο Χριστιανός έμεινε ακίνητος πάνω από τη σκακιέρα.

Ο δορυφόρος υποκλίθηκε ελαφρά, χωρίς να κάνει καν τον κόπο να σταυρώσει τα χέρια του.

«Έχω ένα μήνυμα για εσένα, Αμπντάλα», είπε. «Θέλεις να το ακούσεις μόνος σου ή μπροστά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους;»

«Θα μείνει κρυφό το μήνυμα από αυτούς τους ανθρώπους αν το ακούσω μόνος μου;» ρώτησε ο Αμπντάλα.

«Όχι», απάντησε ο δορυφόρος.

«Πες μου λοιπόν το μήνυμα που πήρες εντολή να φέρεις.»

Ο δορυφόρος έμεινε σιωπηλός για λίγο και μετά έλυσε κάτι λευκό από το ζωνάρι του.

«Αμπντάλα», είπε, «δεν πρέπει να φοβάσαι επειδή ακόμη και ο Προφήτης έπρεπε να πεθάνει. Ο βασιλιάς, ο αδελφός σου, μου έδωσε αυτό το κορδόνι για εσένα.»

Κανείς δεν κινήθηκε τις επόμενες στιγμές. Μόνο ο Χριστιανός σήκωσε το πρόσωπό του από τη σκακιέρα και κοίταξε ξαφνιασμένος τον δορυφόρο, σαν να είχε μόλις αντιληφθεί ότι κάποιος είχε προκαλέσει αναστάτωση στο παιχνίδι.

Ο Αμπντάλα στράφηκε στο πλάι. Κανείς δεν έβλεπε το πρόσωπό του. Η ματιά του χριστιανού σκλάβου στράφηκε ξανά στο παιχνίδι. Ο Χριστιανός άπλωσε το ρυτιδιασμένο, γεμάτο μελανιασμένες φλέβες χέρι του, σαν να ήθελε να ολοκληρώσει την κίνησή του. Όμως το ξαναμάζεψε, χωρίς να καταλάβει κανείς αν δεν ήταν ακόμη απόλυτα βέβαιος για την κίνηση που ήθελε να παίξει ή αν αντιλήφθηκε ξαφνικά ότι η κίνησή του, όποια και αν επρόκειτο να είναι αυτή, θα ήταν αισχρή, κατώτερη από τις περιστάσεις, και αγωνιζόταν να καταπνίξει τον πειρασμό να την παίξει παρ’ όλ’ αυτά.

Αυτό συνεχίστηκε για λίγη ώρα. Ο Αμπντάλα στεκόταν ακόμη με την πλάτη στραμμένη. Γύρω από το φανάρι στριφογύριζαν βουίζοντας νυχτερινά πλάσματα σε διάφορα μεγέθη· πού και πού κάποιο από αυτά συγκρουόταν υπόκωφα με το κάλυμμα του φαναριού.

Ο Αμπντάλα στράφηκε ξανά μπροστά και τέντωσε υπεροπτικά το δεξί του χέρι με ανοιχτή την παλάμη σαν να περίμενε από τον θαλαμηπόλο του να του δώσει ένα γάντι. Ο δορυφόρος τον πλησίασε και απόθεσε στην παλάμη με μια υπόκλιση το κουλουριασμένο κορδόνι.

Ακούστηκε ο δυνατός κρότος ενός κομματιού που προσγειώθηκε στη σκακιέρα.

«Έπαιξα», είπε ο σκλάβος.

Ο Χουζάμ τον κοίταξε θυμωμένος. Ο Αμπντάλα χαμογέλασε περιπαικτικά με επιείκεια.

«Δεν ξέρω τι διαταγές σου έχουν δώσει», είπε στον δορυφόρο. «Επιτρέπεται να μου δώσεις μια μικρή αναβολή; Θα ήθελα να τελειώσω το παιχνίδι.» Έδειξε με το κεφάλι, διατηρώντας το χαμόγελό του, προς τον σκλάβο και πρόσθεσε: «Το βλέπεις και μόνος σου, δεν μπορούμε να του το κάνουμε αυτό.»

«Νομίζω ότι αυτή την ευθύνη μπορώ να την αναλάβω», αποκρίθηκε ο δορυφόρος. «Παίξε με την ησυχία σου, δεν θα σε πιέσω. Ξέρω ότι δεν πρόκειται να παρατείνεις άσκοπα το παιχνίδι· ακόμη και αν κέρδιζες έτσι άλλη μία ώρα ή και δύο, σε τι θα ωφελούσε; Χώρια τη ζημιά που θα προκαλούσε στη σκακιστική σου φήμη.»

Ο Αμπντάλα κάθισε στη σκακιέρα. Κομμάτια και τετράγωνα, λευκά και μαύρα, έχασαν το σαφές περίγραμμά τους. Ο Αμπντάλα κοίταζε κατάματα στην γκρίζα θολούρα μιας συννεφιασμένης τρικυμίας.

Ξαφνικά τα σύννεφα αποσύρθηκαν και το πεδίο της μάχης προσφέρθηκε πρόθυμο στη ματιά του.

Οι στρατοί στέκονταν αντιμέτωποι, το στράτευμα του Αμπντάλα βρισκόταν στην επίθεση. Διέκρινε τη δυνατότητα της νίκης. Ταυτόχρονα διέκρινε όμως και τι τον είχε ωθήσει στην παράκλησή του: δεν ήταν το ενδιαφέρον για κάποιον παθιασμένο, που άλλωστε θα ήταν γελοίο σε μια ώρα σαν αυτή, ούτε και η επιθυμία να δώσει σαν μπακάλης μια μικρή παράταση στην τελευταία προθεσμία μιας ζωής.

Ήταν μοιραίο να τελειώσει η ζωή του Αμπντάλα ανολοκλήρωτη: μέσα στη νύχτα αυτή θα απομακρυνόταν από το μεγάλο παιχνίδι για την εξουσία και τη νίκη – αυτά που, απαλλαγμένα από κάθε τι τυχαίο, τα απεικονίζουν οι άνθρωποι στο παιχνίδι τους πάνω στη σκακιέρα. Τώρα όμως η πραγματικότητα και η απεικόνιση είχαν γίνει ένα, από εδώ και μπρος το παιχνίδι θα ήταν η ίδια η ζωή του και όχι πια κάποιο ψυχρό είδωλο ή φτωχό υποκατάστατό της. Εδώ έπρεπε να δώσει τη μάχη, εδώ έπρεπε να κατακτήσει τη νίκη· εδώ έπρεπε να δοθεί το τέλος.

Ο Αμπντάλα ζούσε τη ζωή του κάθε κομματιού. Κάθισε στον θρόνο σαν τον βασιλιά του, πίσω και μακριά από την πρώτη γραμμή της μάχης, εγκλωβισμένο στη δύναμη του μεγαλείου του, σχεδόν ανίκανο να κινηθεί μέσα στα λαμπερά χρυσοποίκιλτα ενδύματά του, κατάλληλο μόνο και μόνο για αντικείμενο λατρείας και για μάρτυρας, με την πτώση του, της ήττας ενός λαού, καθώς η νίκη είναι το έργο που έχει ανατεθεί στον βεζίρη του, που δημιουργήθηκε για να σχεδιάζει και να πράττει, για να επιτίθεται στους εχθρούς και να σπεύδει σε βοήθεια των απειλούμενων μονάδων του στρατού και, παρ’ όλ’ αυτά, να παραμένει πάντα ο δεύτερος, πίσω από το αποξενωμένο από τις μάχες είδωλο του βασιλιά. Ο Αμπντάλα ήταν ο στρατηγός κάτω από τους ηγέτες, που διασχίζει το πεδίο της μάχης από τη μια άκρη ως την απέναντι για να ασφαλίσει την απειλούμενη θέση, ήταν ο πολεμικός ελέφαντας, που προστατεύει σαν φρούριο τον βασιλιά και επιτίθεται σαν ζωντανός προμαχώνας φρουμάζοντας με σκυφτό κεφάλι, ανίκανος να κινηθεί σε οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση από την ευθεία· ο Αμπντάλα ήταν ο ιππέας που δεσμευόταν στην απόσταση και στην κατεύθυνση των περίεργων αλμάτων του αλόγου του, γιατί έπρεπε να μετριάσει την ταχύτητα ώστε να χαλιναγωγήσει τη φύση του ζώου· ο Αμπντάλα ήταν καθένας από τους βραδύπορους στρατιώτες, τους γεννημένους στα χωράφια, που δεν μπορούσαν να κοιτάξουν πιο μακριά από τα λίγα μέτρα γης μπροστά στα πόδια τους και που προορισμός τους ήταν να σκοτωθούν σαν πιόνια, ανώνυμα και άκλαυτα, εκτός από τον έναν ανάμεσά τους, που προικισμένος με αλλιώτικη καρδιά εισβάλλει βαθιά μέχρι την τελευταία από τις γραμμές του εχθρού και κατορθώνει να ξεφύγει από την τάξη των κοινών, κατακτώντας το αξίωμα ενός βεζίρη.

Ο λαμπερός κόσμος της μάχης βρίσκεται σε αναβρασμό· οι σκακιστές, όμως, κάθονται αντικριστά σαν επουράνιοι ηγέτες· εκείνοι καθορίζουν τις αποφάσεις των βεζίρηδων, τους θριάμβους και τους εξευτελισμούς των βασιλιάδων, κάθε ξεχωριστό βήμα των πολεμιστών.

Ο Χριστιανός μελετούσε την κίνησή του. Ο Αμπντάλα βάδιζε πάνω στα πλακάκια, άσπρα και μαύρα ξεχωρισμένα ανέκκλητα, όπως ανέκκλητα χωρίζεται η ζωή από τον θάνατο.

Ο Αμπντάλα στάθηκε μπροστά στον δορυφόρο, που συζητούσε ψιθυριστά και με μεγάλες διακοπές με τον Χουζάμ.

«Δεν θα έχεις λησμονήσει», είπε ο Αμπντάλα, «ότι έχω συμμετάσχει σε πολλά εγκόσμια γεγονότα και έχω προσφέρει κατά τη δύναμή μου. Ο αδελφός μου όρισε να βρίσκομαι σε άγνοια των όσων συμβαίνουν. Τώρα πια δεν έχει όμως να φοβάται ότι θα μπορούσα με τη γνώση τους να τον φέρω σε μειονεκτική θέση. Γι’ αυτό, σε παρακαλώ να με ενημερώσεις περιληπτικά πώς είναι οι περιστάσεις ως προς τον βασιλιά, το βασίλειο και τους εχθρούς. Ο αδελφός μου θα το ενέκρινε και άλλωστε δεν χρειάζεται να μου πεις κάτι που δεν γνωρίζουν ήδη οι άντρες που βρίσκονται σε αυτό το δωμάτιο ή δεν θα το έχουν μάθει ως αύριο κιόλας χωρίς να το ακούσουν από εσένα με τα αφτιά τους. Έτσι κι αλλιώς, τίποτε δεν θα φτάνει πια στα δικά μου αφτιά.»

Ο δορυφόρος διαβουλεύτηκε με τα μάτια με τον Χουζάμ. Μετά άρχισε να διηγείται για την πτώση του φρουρίου Αλχάμα, αυτήν που είχε συμβεί πριν από μερικούς μήνες και ήταν ήδη γνωστή στον Αμπντάλα. Κατά την αφήγησή του, ο δορυφόρος είχε την ευγένεια να αναφέρει τα κατορθώματα του Αμπντάλα για την άμυνα του Αλχάμα. Συνεχίζοντας, παρουσίασε την εικόνα μιας συγκεχυμένης και αντιφατικής κατάστασης, όπως παρουσιάζεται συχνά στα διαλείμματα ανάμεσα στις μάχες. Ο δορυφόρος δεν επέτρεψε στον εαυτό του να διατυπώσει γνώμες · ο βασιλιάς Φερδινάνδος και η βασίλισσα Ισαβέλλα είχαν αφήσει να εννοηθεί η διαθεσιμότητά τους για διαπραγματεύσεις.

«Τι θα ζητήσουν;» ρώτησε ο Αμπντάλα.

«Από όσα ακούγονται, ετήσιο φόρο υποτέλειας, εδαφικές παραχωρήσεις, παράδοση ομήρων και επιπλέον την άνευ όρων ανοχή της χριστιανικής λειτουργίας και του προσηλυτισμού στον χριστιανισμό μέσα στην επικράτεια του αδελφού σου».

«Και ο αδελφός μου;» ρώτησε ο Αμπντάλα.

«Ο αδελφός σου έπαθε συμφόρηση πριν από δέκα μέρες.»

Ο δορυφόρος είχε κοντοσταθεί προς στιγμή. Μετά δεν δίστασε όμως να αναφέρει αυτό που γνώριζαν άλλωστε οι πάντες. Κι αυτό γιατί ο βασιλιάς Μουλάι είχε πάθει τη συμφόρηση μέσα στο τζαμί, την ώρα που βρίσκονταν πολλοί πιστοί εκεί.

Ο Αμπντάλα τύλιξε το λευκό κορδόνι ανάμεσα στα δάχτυλα και στα μπράτσα του. Το τράβηξε δυνατά με τα χέρια του, κυριαρχώντας στην ξαφνική τρεμούλα που τα είχε κυριεύσει.

Ο δορυφόρος συνέχισε βιαστικά. Ο βασιλιάς Μουλάι είχε ξαναβρεί σύντομα τις αισθήσεις του, μαζί με την υπακοή των άκρων του και την κίνηση της γλώσσας του. Οι προσωπικοί γιατροί του όμως δεν είχαν σταματήσει να ανησυχούν. Ανησυχούσε και ο βασιλιάς, κυρίως για τη διαδοχή του από τον μικρό του γιο.

«Και η ανησυχία αυτή αποτέλεσε την αφορμή για την αποστολή σου;» ρώτησε ο Αμπντάλα.

Ο δορυφόρος έγνεψε καταφατικά.

«Έπαιξα», είπε ο σκλάβος.

Οι σκέψεις του Αμπντάλα απομακρύνθηκαν από εκείνο το μακρινό παιχνίδι και επέστρεψαν στο ασπρόμαυρο πεδίο της πραγματικότητάς του, όπου περίμενε την επίθεση του αντίπαλου βεζίρη.

«Σε ευχαριστώ», είπε στον δορυφόρο. Επέστρεψε στο τραπέζι.

Έπαιξε την απάντησή του όρθιος και περπάτησε ως το παράθυρο.

Το παράθυρο, που ήταν ασφαλισμένο με καγκελωτό καφασωτό, έβλεπε στον Βορρά. Η νύχτα ήταν αφέγγαρη και συννεφιασμένη. Μπορούσε να φανταστεί τα περιγράμματα των βουνών. Ο Αμπντάλα τα είχε παρατηρήσει τόσες πολλές φορές που πίστευε πως αναγνώριζε την κάθε κορυφή τους.

Στη λιμνούλα κόαζαν τα βατράχια. Πάνω στο πρόσωπο του Αμπντάλα έπεφταν τα εισερχόμενα σμήνη που υπάκουαν στο κάλεσμα του φαναριού. Ακούστηκε το λάλημα ενός κόκορα. Στο δεύτερο λάλημά του όμως σταμάτησε ντροπιασμένος στα μισά, αφού το χάραμα αργούσε τρεις ώρες ακόμη.

Ο Αμπντάλα προσπάθησε να εντοπίσει τα γνωστά αστέρια, εκεί όπου δεν μπορούσαν να υπάρξουν αλλαγές. Στο τέλος δεν ήξερε όμως αν τα έβλεπε με τα μάτια του ή αν τον ξεγελούσε η γνώση του για τη θέση τους.

Ο Αμπντάλα άκουσε την πόρτα να ανοίγει και κάποιον να μπαίνει μέσα. Καθώς όμως η θέση των αστεριών τον ενδιέφερε περισσότερο, δεν γύρισε να δει.

Ακούστηκαν ψιθυριστές συζητήσεις και μετά ακούστηκαν πολλά βήματα να εγκαταλείπουν το δωμάτιο.

Ο Αμπντάλα άκουσε τον Χριστιανό να παίζει ένα κομμάτι και να ρίχνει ένα άλλο κομμάτι μέσα στο κουτί. Είχε χάσει έναν πεζικάριο, δεν ήταν μεγάλη η απώλεια για τον στρατό του. Στρατιώτης χωρίς ηγέτη, ο νεκρός πετάγεται μέσα στο κουτί, το παιχνίδι συνεχίζεται, το τέλος παραμένει κρυφό, με το τέλος του παιχνιδιού ξεχνιούνται και οι σκοτωμένοι, στήνονται καινούργια παιχνίδια, καινούργιοι λαοί μπαίνουν στο σχέδιο. Κι όμως: καθένας από τους προκαθορισμένους για εφήμερες θυσίες και εφήμερους θριάμβους, καθένας από τους βασιλιάδες και τους βεζίρηδες και τους στρατηγούς, καθένας από τους απλούς ανθρώπους είχε ζήσει τη ζωή του, είχε τη θέση του στον κόσμο, ήταν έστω για κάτι το μικρό αναντικατάστατος, όμοια με αυτά τα αόρατα αστέρια.

«Έπαιξα», είπε ο Χριστιανός.

Ο Αμπντάλα γύρισε από το παράθυρο με σκληράδα στο πρόσωπο.

Ο Χουζάμ και ο δορυφόρος σωματοφύλακας δεν βρίσκονταν πια μέσα στην αίθουσα.

Ο Αμπντάλα κάθισε κάτω. Η σκακιέρα τού φαινόταν σαν τον νυχτερινό ουρανό πίσω από τα καφασωτά κάγκελα. Συνέχισε να σκέφτεται τα αστέρια, που ο προορισμός τους του ήταν άγνωστος, όπως και ο προορισμός του παιχνιδιού πάνω στη Γη. Απόδιωξε όμως αυτές τις σκέψεις γιατί είχε να καθοδηγήσει τις κινήσεις των ηγετών και των στρατών του. Ένιωθε ότι οι πράξεις των ανθρώπων και των λαών οδηγούνται σε σκοπούς που είναι άγνωστοι στον οδηγό τους και δεν χρειάζεται καν να αναρωτηθεί γι’ αυτούς· και πως οι μάχες δεν δίνονται ποτέ για κάποιον σκοπό αλλά πάντοτε για μία νίκη.

Ο Αμπντάλα τέντωσε το χέρι του για να κάνει ροκέ. Ακούστηκε θόρυβος και έστρεψε το κεφάλι του προς την πόρτα, το χέρι έμεινε τεντωμένο. Ο αντίχειρας και ο δείκτης, που είχαν ξεκινήσει να πιάσουν τον πύργο, ολοκλήρωσαν στον αέρα την κίνησή τους χωρίς καν να το αντιληφθεί.

Ο Χουζάμ και ο δορυφόρος είχαν επιστρέψει. Πίσω τους ακολουθούσαν τρεις άντρες με γυμνά γιαταγάνια στα χέρια τους και σταγόνες ιδρώτα στα κοκκινισμένα πρόσωπά τους.

Η πόρτα έμεινε ανοιχτή, στον διάδρομο ακούγονταν κλαγγές και ομιλίες.

Ο Αμπντάλα δεν είχε αναγνωρίσει ακόμη τους άντρες που άρχισαν να φωνάζουν άγρια: «Ο βασιλιάς είναι νεκρός!» — «Ο βεζίρης στη φυλακή!» — «Αμπντάλα ελ Ζαγκάλ!» — «Στη Μάλαγα!» — «Πρέπει να γίνεις βασιλιάς!»

Ο Αμπντάλα σηκώθηκε αργά, με τα λυγισμένα ακροδάχτυλά του πάνω στο τραπέζι να στηρίζουν το σώμα που ορθωνόταν.

Ο Αμπντάλα έπιασε με το αριστερό του χέρι στο μέρος της καρδιάς, που ο χτύπος της αντήχησε στις βιαστικές αναπνοές του. Το δεξί του χέρι έκανε μια κίνηση σαν να ήθελε να καθησυχάσει κάποιον.

Όλοι έπεσαν καταγής. Μόνο ο χριστιανός σκλάβος έμεινε να κάθεται στο τραπέζι κουνώντας ενοχλημένος το κεφάλι.

Ο Αμπντάλα πήγε μέχρι το παράθυρο και πήρε ανάσες χωρίς να βλέπει ούτε βουνά ούτε αστέρια, που άλλωστε είχαν το καθένα τους τη θέση του. Επέστρεψε στο κέντρο της αίθουσας και παρατήρησε ότι είχε πετάξει το κορδόνι από το παράθυρο.

«Αμπντάλα ελ Ζαγκάλ!» ακούγονταν κραυγές από τον διάδρομο.

Ο Αμπντάλα χαμογέλασε αμυδρά και είπε: «Αφήστε με να τελειώσω το παιχνίδι μου. Μετά θα καβαλήσουμε τα άλογά μας και θα φύγουμε μαζί.»

Κάθισε απέναντι από τον Χριστιανό. Όλοι έμειναν σιωπηλοί από σεβασμό. Ο Αμπντάλα έπαιξε.

Καθώς συνεχιζόταν το παιχνίδι, έγνεψε ξαφνικά στον δορυφόρο να καθίσει δίπλα του στον καναπέ. Έβγαλε όλα τα δαχτυλίδια από τα δάχτυλά του, πήρε τα χέρια του δορυφόρου στα δικά του και τα γέμισε με τα κοσμήματα, χωρίς να πάρει τα μάτια του από τη σκακιέρα.

Ακολούθησαν άλλες πέντε κινήσεις. Ο Χριστιανός έγινε ματ.

Ο Αμπντάλα σηκώθηκε και είπε:

«Είσαι ελεύθερος. Γύρνα στους ανθρώπους σου και δώσε τους το μήνυμά μου: “Σκάκο στον βασιλιά! Σκάκο στη βασίλισσα! Σκάκο στην παρθένα!”»

Categories: Ενημέρωση

Εικόνες του 1953

Fri, 02/08/2019 - 12:23


Ο Γκας Μπρακμέλερ από τη Λουισβίλ του Κεντάκι κατασκεύασε ένα τεράστιο σκακιστικό σετ (σκακιέρα και κομμάτια) που τοποθετήθηκε στη βιτρίνα ενός πρακτορείου της εταιρείας Eastern Air Lines – η αγγλική λέξη για τις αερογραμμές στις μέρες μας συγκολλήθηκε και δεν διαβάζεται ως μεγαλοπρεπής. Δεν είναι καθαρό αν οι αντίπαλοι είναι άνθρωποι ή στυλάτες πλαστικές κούκλες. “All we can see is the moves” ήταν το συστατικό σλόγκαν του Μπρακμέλερ.


Ένα “παιδί-θαύμα” της εποχής που δεν ακούστηκε στη συνέχεια ήταν ο 9χρονος Λουκ Τεριέν από το Κεμπέκ. Σε αγώνα επίδειξης εναντίον του 75χρονου Λεοπόλντ Κριστίν, προέδρου της Καναδικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας κατά το διάστημα 1947-48.


Ο μετρ Ε.Κ. Γκρινμπάκ από την Ιντιανάπολη κερδίζει τον τίτλο του ικανότερου δυικού σκακιστή-πατέρα καθώς σε σκακιστικό φεστιβάλ ταϊζει και κοιμίζει το μωρό του χωρίς να αφήνει ούτε στιγμή, στην άλλη πλευρά, τη σκακιέρα.

Categories: Ενημέρωση